Resistance ✭ EAAK

Πορεία διαμαρτυρίας στις 9 Μαρτίου ενάντια στην σεξιστική δολοφονία της Ζωής διοργανώνει η Πρωτοβουλία κατά της Ομοφοβίας Ξάνθης. Η ανακοίνωση   «Δώσε τέλος στη σιωπή!» "Με αφορμή το άγριο σεξουαλικό έγκλημα που έγινε στην Ξάνθη τα Χριστούγεννα και «συγκλόνισε» την κατά τα άλλα πατριαρχική και συγκαλυπτική  κοινωνία καλούμε σε ένα διήμερο εκδηλώσεων με θέμα τη βία κατά των γυναικών. Στο άκουσμα αυτής της φρικτής δολοφονίας ένας ψίθυρος άρχισε να σέρνεται στην πόλη ότι «ο δράστης μάλλον ήξερε το θύμα» ή ότι «σίγουρα ξένος θα ήταν», ότι δεν είναι στην κουλτούρα την ελληνική μια τέτοια αποτρόπαιη πράξη. Φωνές μιας κοινωνίας που θέλει να δικαιολογηθεί, να διαχωρίσει τη θέση της, να προστατεύσει τον εαυτό της, μιας κοινωνίας που αρνείται να δει το πρόσωπό της. Αυτό το έγκλημα στην Ξάνθη είναι ένα ακόμα από τα πολλά που έχουν σημειωθεί  στην ευρύτερη περιοχή, αλλά δεν έτυχαν της ανάλογης προβολής από τα σεξιστικά ΜΜΕ, που ακόμη και όταν σπάνια τα προβάλλουν,...

Kείμενο Resistance EAAK 14/2 by

Η Σενεγαλέζικη κοινότητα Ιωαννίνων καλεί σε πορεία για την δολοφονία του Babakar Ndiaye αλλά και του Saxtzat Loukman θύματα και οι δύο της φασιστικής βίας.

Όσο επιτίθενται… …στις ζωές μας, όσο μας στέλνουν στην ανεργία και την εξαθλίωση, όσο δε μας επιτρέπουν να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, όσο ο εκφασισμός εντείνεται, όσο οι παρακρατικοί επιτίθενται σε μετανάστες ήταν λογικό να έρθουν και σ’εμάς. Τους περιμέναμε να επιτεθούν στα εγχειρήματα αυτοοργάνωσης και αντίστασης ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό, την ανοχή και τη σιωπή. Εκκένωση της Villa Amalias στις 20/12/2012, επίθεση στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι της Ξάνθης (Xanadu) από φασίστες στις 22/12/2012, εισβολή στο στέκι στην ΑΣΣΟΕ και στο ράδιο 98FM στις28/12/2012 (καταπατώντας το άσυλο), ταυτόχρονη εκκένωση της επανακατειλλημένης Villa Amalias και της κατάληψης Σκαραμαγκά στις 9/1/2013, εκκένωση της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37 στις 15/1/2013. Όλη αυτή η τακτική του κράτους έχει ως στόχο να εξαλείψει κάθε φωνή ελευθερίας και αντίστασης. Οι συλλογικοί αυτοί χώροι, που τα καθεστωτικά ΜΜΕ προβάλουν ως κέντρα ανομίας, αποτελούν ζωντανά εγχειρήματα που λειτουργούν με ...

Δολοφονήθηκε ο Μπαμπακάρ Ντιάε  στη  καταδίωξη δημοτικών αστυνομικών στο Θησείο Η  καταδίωξη ομάδας αστυνομικών του Δήμου Αθήνας στο Θησείο κατάληξε στη δολοφονία του Μπαμπακάρ Ντιάε, 39 ετών από τη Σενεγάλη. Η λυσσασμένη επίθεση των δημοτικών αστυνομικών δεν σταμάτησε ούτε όταν ο μικροπωλητής έφτασε στο αδιέξοδο πάνω από τη γέφυρα του τρένου του ΗΣΑΠ όπου ένας δημοτικός αστυνομικός τον καταδίωκε μέχρι που έπεσε στο κενό με το κεφάλι πάνω στις γραμμές. Εκεί άφησε τη τελευταία του πνοή. Ακολούθησε ένα όργιο αστυνομικής αυθαιρεσίας και τρομοκρατικής χυδαίας παρουσία των ένστολων νεοναζί του Δένδια. Κατέφθασαν βρίζοντας χυδαία, ψέκασαν με χημικά και επιτέθηκαν με ρόπαλα στους συγκεντρωμένους μετανάστες και τα μέλη της ΚΕΕΡΦΑ που βρεθήκαμε εκεί αμέσως. Η πολιτική των ρατσιστικών επιχειρήσεων σκούπας του Δένδια έφερε ξανά νεκρό όπως και το περασμένο καλοκαίρι. Αυτή τη βάρβαρη πολιτική  στήριξε η Δημοτική Αρχή Καμίνη με τις επιθέσεις κατά των μικροπωλητών, την ε...

του Καρτέσιου  Ας μη γελιόμαστε. Το Κράτος δεν αντιμετώπισε τους τέσσερις συλληφθέντες για τη ληστεία στο Βελβεντό Κοζάνης ως ληστές, αλλά ως ιδεολογικούς αντιπάλους. Αν τους αντιμετώπιζε ως ληστές δε θα έβαζε σε λειτουργία όλο αυτόν τον μηχανισμό των πρόθυμων ΜΜΕ να προβάλουν το «θεάρεστο» έργο του. Άλλωστε, δεν έπραξε το ίδιο για τον συλληφθέντα που είχε στην κατοχή του σφαίρες, στην κηδεία του Ντερτιλή. Εκείνος προστατεύθηκε δεόντως. Τόσο δεόντως που το θέμα ξεχάστηκε εν μία νυκτί. Επίσης δε συνελήφθη κανείς από όσους πυροβολούσαν στην κηδεία του χουντικού. Το Κράτος αντιμετωπίζει με ξεκαθαρίσματα τους πάσης φύσεως εχθρούς του. Τους απεργούς του μετρό φρόντισε πρώτα να τους διαπομπεύσει με πλασματικά στοιχεία για τις αποδοχές τους και στη συνέχεια να τους «απενεργοποιήσει» με στρατιωτικούς νόμους. Ήταν ένα μήνυμα του Κράτους, ότι σε συνεργασία με τη δικαιοσύνη, το έγκλημα της διεκδίκησης θα πατάσσεται άμεσα. Ήταν ένα μήνυμα το...

Το εργοστάσιο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής ανοίγει και λειτουργεί στα χέρια των εργαζομένων! [δείτε το κείμενο της Ανοιχτής Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης  εδώ ]     «Είμαστε εμείς που ζυμώνουμε και δεν έχουμε ψωμί, εμείς που βγάζουμε το κάρβουνο και κρυώνουμε. Είμαστε εμείς που δεν έχουμε τίποτα κι ερχόμαστε να πάρουμε τον κόσμο» Τάσος Λειβαδίτης       Στην καρδιά της κρίσης, οι εργάτες της Βιο.Με.  χτυπάνε την καρδιά της εκμετάλλευσης και της ιδιοκτησίας   Με την ανεργία να σκαρφαλώνει στο 30%, το εργατικό εισόδημα να μηδενίζεται, χορτάτοι μόνο από λόγια, υποσχέσεις και φοροληστεία, απλήρωτοι από τον Μάιο του 2011 και σε επίσχεση εργασίας, με το εργοστάσιο εγκαταλελειμμένο από την εργοδοσία,  οι εργάτες της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής με απόφαση της γενικής συνέλευσης του σωματείου αποφάσισαν να μην αφεθούν στην σίγουρη και μακροχρόνια ανεργία αλλά ν...

Στις 17/1/13 συνέβη ένα πρωτοφανές για τα δεδομένα της Κέρκυρας γεγονός που συγκλόνισε την τοπική κοινότητα και ολόκληρη την ακαδημαϊκή κοινό­τητα. Δεν πιστεύαμε στα μάτια μας όταν το απόγευμα της ίδιας ημέρας μια διμοιρία ΜΑΤ εισέβαλε στο κτήριο της Πρυτανείας και συνέλαβε 28 φοιτητές , στην πλειο­ψηφία τους κοπέλες. Όλα άρχισαν όταν το μεσημέρι, μετά την ορκωμοσία που γινόταν στο κτήριο της πρυτανείας, φοιτητές του τμήματος Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμη­νείας θελήσαμε να έρθουμε σε επαφή με τις Πρυτανικές Αρχές, προκειμένου να συζητήσουμε για το εξάμηνο εξωτερικού, το οποίο με υπουργική απόφαση έγινε προαιρετικό αντί για υποχρεωτικό υποβαθμίζοντας το τμήμα και τις σπουδές μας. Η απόφαση ελήφθη ερήμην του τμήματος και θέλαμε η Πρυτανική Αρχή να εκφράσει τη στάση της σχετικά με αυτό το κρίσιμο ζήτημα και παράλληλα να διεκδικήσουμε επαρκή χρηματοδότηση. Ήταν η μοναδική μας ευκαιρία να μιλήσουμε με την πρύτανη, καθώς ήταν από τις λίγες φορές που οι πόρτες της Πρυτανε...

To 1919 δολοφονήθηκε στο Βερολίνο η επαναστάτρια Ρόζα Λούξεμπουργκ. Οι δολοφόνοι τη χτύπησαν θανάσιμα με τις κάννες των όπλων τους και την πέταξαν στα νερά του καναλιού. Στον δρόμο, χάθηκε το ένα της παπούτσι. Κάποιο  χέρι μάζεψε από τη λάσπη εκείνο το παπούτσι. Η Ρόζα ήθελε έναν κόσμο όπου η δικαιοσύνη να μη θυσιάζεται  στο όνομα της ελευθερίας, ούτε η ελευθερία στο όνομα της δικαιοσύνης. Κάθε μέρα, κάποιο χέρι μαζεύει αυτό το λάβαρο. Από τη λάσπη, όπως το παπούτσι. https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=hGf4F74a_iQ Από το βιβλίο ”Οι μέρες αφηγούνται” του   Eduardo  Galeano, εκδόσεις ΠΑΠΥΡΟΣ, Οκτώβριος 2012 Ο Β.Σερζ για τη δολοφονία της Ρόζα Λούξεμπουργκ Η 15η Ιανουαρίου αποτελεί από το 1919 ημέρα πένθους για όλους τους επαναστάτες σ΄ ολόκληρο τον κόσμο. Στις 15 Ιανουαρίου 1919, η νεαρή Γερμανική επανάσταση αποκεφαλίστηκε και η μοίρα της Ευρωπαϊκής Επανάστασης σφραγίστηκε με το διπλό φόνο του Κάρλ Λίμπκνεχτ κ...